W przypadku urodzenia się dziecka ze związku pozamałżeńskiego matka dziecka może domagać się od ojca 100% pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania w okresie porodu. Z ważnych powodów matka może żądać udziału ojca w kosztach swego utrzymania (ale nie całkowitego pokrycia), przez okres dłuższy niż trzy miesiące. Jeśli wskutek ciąży lub porodu matka poniosła inne konieczne wydatki albo szczególne straty majątkowe, może ona żądać, aby ojciec pokrył odpowiednią część tych wydatków lub strat. Te szczególne alimenty przysługują także w przypadku, gdy dziecko urodziło się nieżywe.

Uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku. Nie możemy żądać alimentów tylko dlatego, że aktualnie pozostajemy bez pracy. Roszczenie alimentacyjne dziecka przeciwko rodzicom nie jest uzależnione od tego, czy znajduje się ono w niedostatku. Rodzice są zobowiązani do alimentacji, jeśli dziecko nie ma własnych dochodów, wystarczających na pokrycie jego kosztów utrzymania i wychowania.

Natomiast alimentów od drugiego małżonka może żądać ten rozwiedziony małżonek, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku.